E kemi prezantuar edhe më parë: është mik dhe bashkëpunëtor i “Orakujve të Tomorrit”, djali i madh i publicistit dhe shkrimtarit të njohur skraparlli, Luman Caka.

 

 

Është rast i rrallë dhe fatlum që ka marrë “rrugën e letrave”, si i ati. Lëvron në fushën e humorit, fabulës dhe tregimit të shkurtër.

 

Prej vitit 1994 jeton e punon në qytetin e Korçës, ku jep lëndën e letërsisë në gjimnazet e qytetit të Mësonjëtores së Parë Shqip.

 

Botimi për herë të parë i pak rreshtave në revistën e famshme humoristike të kohës, “Hosteni”, që në vitet e shkollës së mesme, duket se shenjoi dhe natyrën e krijimtarisë së tij.

 

Ka botuar disa libra me fabula.

 

Fabulat e mëposhtme, të freskëta dhe me temën e ditës, janë nxjerrë nga muri i tij i Facebook

 

 

“Orakujt…” i urojnë suksese dhe begati krijuese!

 

 

F a b u l a

 

Kilometër

 

 

Tutje, tej në shkretëtirë,

 

Digjet tufa për të pirë…

 

U prin elefanti i vjetër:

 

-Mbërritëm, ja, një kilometer

 

Larg oazit’ dëshiruar…!

 

 

-Nuk na thua, i uruar,

 

(Që t’i hapim mirë ca letra),

 

Kur thua një kilometër,

 

Me të reja, a me të vjetra…?!

 

 

 

Vreshti

 

 

Kur dëgjoi se vdiq Frika,

 

U drodh vreshti, i ra pika…

 

 

 

Fodullë

 

 

Fodullë në ecje,

 

Fodullë në vështrim,

 

Fodullë në lehje,

 

Fodullë në krim…

 

Ç’ke pjellë kështu,

 

 Pylli im…?!

 

 

 

Moskuptim…

 

 

 

Gomari “këngën” e vet:

 

Këtu pëllet, atje pëllet…

 

Gomarica i heq veshin:

 

“Mjaft, le nam, të gjithë po qeshin!”

 

 

Veshoja të lë pa gojë:

 

“Qesh kush s’di të më kuptojë…!”

 

 

 

Konflikt pronësie

 

 

Tha “Ë”-ja : “S’durohet më,

 

Duhen vënë pikat mbi “ë” !”

 

 

Diabet

 

 

Te ekrani, për çdo natë,

 

Sheqerlajme me lopatë…!

 

 

Rënkon gjyshi, nga sikleti:

 

“Nga m’u shpif ky dreq diabeti…?!”

 

 

 

 

Dehje

 

 

Dy të dehur,  sy më sy:

 

– Kam dy lajme bombë për ty,

Jot shoqe, na tradhëton…!

 

Tjetri dopion hedh në fyt:

 

– Cili është lajmi i dytë…?

 

 

Rruga dhe Shkëmbi

 

 

 

U ngjir rruga, plot dy muaj:

 

“Mbahu shkëmb, aman , mos luaj…!”

 

 

Me zor shkëmbi shtrëngon dhëmbët:

 

“O xhan, nuk më mbajnë këmbët…!”

 

 

Tek lëshohet me furi:

 

“Rrugë, mbahu ti tani…!”

 

 

 

Ishulli i Sazanit

 

 

Pëshpërit me dhimbjevalë:

 

“Si më birësuat ,vallë,

 

Më kishit të vetmin djalë…?!”

 

 

 

Pa fjalë…

 

 

Mjegulla të lë pa fjalë:

 

“Dhe sot e zhduka një…mal”!

 

 

Trimëri

 

 

Lepurushi nuk di ç’pat’ ,

 

I shfryu ujkut me inat…!

 

(Pylli mbarë shushurin :

 

“Nuk ia njihnim trimërinë?!”)

 

 

Të vërtetën vetë e zbardh:

“Atë natë, përveçse tapë,

 

Ju rrëfej dhe një sekret:

 

Kisha mbathur…tri palë brekë!”