Doktor Esat Pashaj, një jetë në mjekësi, një jetë pranë njerëzve dhe një emër që meriton të kujtohet me respekt e mirënjohje
Historia e profesionale e mjekut të njohur, që tashmë nuk jeton më, Esat Pshajt është një pjesë e rëndësishme e kujtesës së shërbimit shëndetësor të Skraparit. Është historia e një mjeku që zgjodhi të qëndronte pranë njerëzve të vendlindjes, aty ku fjala, përvoja dhe dora e tij profesionale kishin një rëndësi të veçantë.
Esat Pashaj lindi më 16 maj 1948, në fshatin Therepel të Skraparit.
Pas përfundimit të shkollës së mesme në gjimnazin e Çorovodës, në vitin 1967 nisi studimet në Fakultetin e Mjekësisë të Universitetit të Tiranës. Pesë vjet më vonë, në vitin 1972, u diplomua si mjek i përgjithshëm, duke hedhur hapat e parë në një profesion që do të bëhej udhërrëfyesi i gjithë jetës së tij.
Gjatë viteve 1973–1975 kreu specializimin për sëmundjet e brendshme, në Spitalin Universitar të Tiranës, duke u përgatitur si mjek internist, patolog.
Pas kësaj përgatitjeje, rruga e tij profesionale do ta çonte drejt Skraparit, vendit ku do të ndërtonte veprën e tij të jetës.
Pasi punoi fillimisht si mjek në fshat, Esat Pashaj u emërua mjek internist në Spitalin e Rrethit të Skraparit, në Çorovodë. Këtu do të punonte gjatë gjithë karrierës së tij, duke u bërë një prej figurave të njohura të shërbimit shëndetësor të zonës.
Në një rreth me terren të thyer malor, me fshatra të largët dhe me vështirësi të shumta për lëvizjen, prania e një mjeku specialist kishte rëndësi të jashtëzakonshme.
Në këto rrethana, puna e doktor Esatit nuk kufizohej vetëm në orarin zyrtar. Sëmundja nuk pyet për orë, për ditë pushimi apo për largësinë, ndaj ai ishte i papërtuar dhe i pranishëm në shërbim në çdo orë të ditës e të natës.
Gjatë viteve 1983–1986, doktor Esat Pashaj kreu edhe detyrën e shefit të Seksionit të Shëndetësisë të Skraparit. Kjo përgjegjësi administrative iu shtua punës së tij mjekësore, duke e përfshirë edhe në drejtimin e organizimin e shërbimit shëndetësor të rrethit.
Ai më pas u rikthye përsëri në spital, ku iu bënë 48 vjet në shërbim të të sëmurëve dhe nuk doli në pension deri në ndarjen e tij nga jeta.
Kjo shifër nuk është thjesht një e dhënë biografike. Ajo përfaqëson dekada pune, përgjegjësish dhe përballjesh të përditshme me sëmundjen, dhimbjen dhe shqetësimet e njerëzve.
Në Skrapar, ku lidhjet njerëzore dhe kujtesa e komunitetit kanë një peshë të veçantë, një mjek që qëndron për dekada në të njëjtin shërbim bëhet pjesë e historisë së vendit.
Emri i tij lidhet me breza pacientësh, me familje që kanë kërkuar ndihmë dhe me kolegë që kanë ndarë me të përgjegjësitë e profesionit.
Prandaj, jeta e doktor Esat Pashajt mund të shihet edhe si një pjesë e historisë së mjekësisë në Skrapar: historia e një shërbimi që mbështetet te profesionalizmi, vazhdimësia dhe përkushtimi ndaj njerëzve.
Më 5 tetor 2020, Esat Pashaj u nda nga jeta në moshën 72-vjeçare, në Spitalin COVID-19 nr. 2 të Tiranës. Ai u infektua nga koronavirusi gjatë periudhës së pandemisë, duke u bërë një prej mjekëve shqiptarë që humbën jetën në atë kohë të vështirë.
Lajmi i ndarjes së tij nga jeta solli dhimbje te familja, kolegët dhe komuniteti i Skraparit. Përfundimi i një jete të gjatë profesionale në rrethana të tilla ishte një humbje e rëndë për njerëzit që e kishin njohur dhe për sistemin shëndetësor ku ai kishte shërbyer.
Humbja e një mjeku që kishte kaluar pjesën më të madhe të jetës në shërbim të pacientëve mori një domethënie të veçantë.
Doktor Esati u largua nga kjo jetë, por pas tij mbeti një rrugë e gjatë pune, një profesion i ushtruar për dekada dhe kujtimi i një njeriu që nuk e ndau jetën e tij nga nevojat e vendlindjes.
Doktor Esat Pashaj u largua nga jeta, por vitet e tij në shërbim të Skraparit mbeten pjesë e kujtesës së kësaj treve. Një jetë në mjekësi, një jetë pranë njerëzve dhe një emër që meriton të kujtohet me respekt e mirënjohje.
