Komandanti trim që i dha lavdi Skraparit dhe Luftës Nacionalçlirimtare, por që u shpërblye me mosmirënjohje
Në panteonin e luftëtarëve të shquar të Skraparit, një vend të veçantë zë edhe Muhamet Gostëncka, një nga figurat më përfaqësuese të Luftës Antifashiste Nacionalçlirimtare, komandant i talentuar dhe bir i denjë i krahinës që i ka dhënë Shqipërisë shumë luftëtarë e patriotë.
Muhamet Gostëncka lindi në vitin 1908, në fshatin Gostënckë të Skraparit, në një familje me tradita të forta atdhetare dhe me ndjenja të thella dashurie për vendin. Ai u rrit në një mjedis ku nderi, burrëria dhe përkushtimi ndaj çështjes kombëtare ishin virtyte të trashëguara brez pas brezi.
Me pushtimin fashist të Shqipërisë dhe me shpërthimin e lëvizjes antifashiste, Muhameti u rreshtua që në ditët e para në krahun e luftëtarëve të lirisë. Ai u bë një nga organizatorët dhe drejtuesit më të vendosur të rezistencës në krahinën e Skraparit, duke fituar respektin dhe besimin e popullit për trimërinë, urtësinë dhe aftësitë e tij drejtuese.
Në vitet e luftës, ai u emërua komandant batalioni, një nga formacionet më të rëndësishme partizane të zonës, i cili luajti një rol të veçantë në organizimin dhe zgjerimin e luftës çlirimtare në Skrapar, Berat dhe në krahinat përreth. Nën drejtimin e tij, batalioni mori pjesë në dhjetëra aksione luftarake kundër forcave pushtuese italiane dhe gjermane.
Kur u krijuan formacionet më të mëdha partizane, Muhamet Gostëncka u emërua komandant i Batalionit të Parë të Brigadës së X Sulmuese, një nga brigadat më të lavdishme të Ushtrisë Nacionalçlirimtare. Në këtë detyrë ai dëshmoi edhe njëherë cilësitë e rralla të një komandanti popullor, të guximshëm dhe të përkushtuar.
Bashkëluftëtarët e kujtojnë si një njeri të thjeshtë, të drejtë dhe të afërt me njerëzit. Ai nuk kërkonte privilegje dhe nuk qëndronte kurrë larg ushtarëve të tij. Në ditët më të vështira të luftës ndodhej gjithmonë në vijën e parë të betejës, duke u bërë shembull frymëzimi për të tjerët.
Kontributi i Muhamet Gostënckës nuk kufizohet vetëm në trimërinë e tij në fushën e betejës. Ai ishte një organizator i talentuar, një edukator i brezit të ri të luftëtarëve dhe një simbol i bashkimit të popullit të Skraparit rreth idealit të lirisë.
Por për fat të keq, për shkak të origjinës së tij nga “derë bejlerësh”, u la mënjanë nga regjimi komunist.
U nda nga jeta i heshtur dhe i vetmuar në vitin 1946, kur ishte vetëm 38 vjeç. Megjithatë, emri i Muhamet Gostënckës mbetet i gdhendur në kujtesën historike të Skraparit si një nga komandantët më të shquar të Luftës Nacionalçlirimtare.
Muhamet Gostëncka përfaqëson figurën e shqiptarit që jetoi me idealin e lirisë dhe që nuk kurseu asgjë për çlirimin e atdheut. Ai mbetet një emër që meriton të zërë vendin e tij të merituar në histori, në kujtesën kombëtare dhe në panteonin e bijve më të mirë të Skraparit.