Kulturë – Art
Nga Krasta e largët deri në skenat e Tiranës e të Gjirokastrës, një histori dashurie për këngën, përkushtimi dhe një zëri që nuk u harrohet kurrë
Leonora Gjoni lindi në Krastë të Skraparit, në atë trevë të thellë malore ku jeta ka qenë gjithmonë e lidhur me punën, traditën, këngën dhe dashurinë për vendlindjen. Aty kaloi fëmijërinë dhe hodhi hapat e parë në rrugën e dijes, por edhe në atë rrugë që do ta çonte më vonë drejt skenave të mëdha të këngës shqiptare.
Shkollën fillore e kreu në Krastë, ndërsa arsimin tetëvjeçar e vazhdoi në Kapinovë. Pikërisht në shkollë do të zbulohej edhe një dhunti që deri atëherë e kishte mbajtur brenda vetes: zëri i saj i veçantë.
Mësuesi i orës së muzikës e kishte vënë re talentin e Leonorës dhe të shoqes së saj, Portokalle Zyko. Në atë kohë, nga Çorovoda vinin shpesh njerëz të Pallatit të Kulturës për të kërkuar e përzgjedhur talente të reja. Kur dëgjuan dy vajzat, mbetën të befasuar nga zëri dhe mënyra e tyre e këndimit.
Nuk vonoi shumë dhe Leonora mori lajmin që do t’i ndryshonte rrjedhën e jetës:
“Ju të dyja do të merrni pjesë në koncertin e Vitit të Ri në Tiranë.”
Ishte viti 1978.
Për koncertin e Vitit të Ri në Tiranë, Leonorës iu kërkua të këndonte një këngë të njohur të një mjeshtreje të këngës popullore në atë kohë Hysnie Agos. Por mësuesi Ylli Qorri i shkroi posaçërisht një tekst të ri. Kënga do të këndohej me melodinë e këngës së Hysnie Agos.
Dhe erdhi momenti i skenës.
Leonora doli dhe këndoi në koncertin e madh. Ishte një nga ato çaste që nuk harrohen lehtë. Një vajzë e re nga malet e Skraparit, me zërin e saj të pastër e të fuqishëm, përballë një audience të madhe. Teksa këndonte, emocionet ishin aq të forta, sa lotët nuk munguan.
Por kjo nuk ishte një ngjarje e rastësishme. Ishte vetëm fillimi.
Pas atij koncerti, thirrjet për Leonorën vazhduan. Për të ardhur në Çorovodë nga Krasta duhej bërë një rrugë e gjatë, rreth tetë orë në këmbë. Por ajo nuk u lodh kurrë. Kënga kishte filluar të bëhej pjesë e jetës së saj dhe për këtë pasion nuk i dukej e gjatë asnjë rrugë.
Në vitin 1983 erdhi një tjetër moment i madh. Leonora u thirr në Gjirokastër për Festivalin Folklorik. Atje ajo interpretoi këngën që i ishte caktuar dhe u vlerësua me çmimin e parë.
Ishte një tjetër dëshmi se zëri i vajzës së ardhur nga Krasta nuk ishte thjesht një zë i bukur. Ishte një zë që kishte brenda vetes forcën, shpirtin dhe ngjyrën e këngës së vendlindjes.
Në Festivalin e Gjirokastrës ajo pati edhe një nga emocionet më të mëdha të jetës së saj artistike: këndoi përpara drejtuesve më të lartë të kohës, mes tyre edhe Enver Hoxhës.
Pas festivalit, Leonora vazhdoi të këndojë edhe për rreth dy vjet. Por jeta do të merrte një drejtim tjetër. Martesa dhe krijimi i familjes sollën përgjegjësi të reja dhe, për një periudhë, ajo iu përkushtua tërësisht familjes.
Kjo ishte një zgjedhje e natyrshme për të. Kënga u tërhoq për pak kohë në plan të dytë, por nuk u shua. Ajo vazhdoi të jetonte brenda saj, si një kujtim i bukur i rinisë dhe si një pjesë e identitetit të saj.
Vitet kaluan dhe fëmijët u rritën. Ishin pikërisht ata që, në një moment, do ta shtynin nënën e tyre të rikthehej te kënga. Sepse kënga nuk u largua kurrë prej saj. Ajo mbeti brenda Leonorës, si një kujtim i bukur i rinisë, por edhe si një thirrje që priste ditën për t’u dëgjuar sërish.
Dhe ajo ditë erdhi. Leonorën e thirri Grupi Polifonik “Tomorrica”.
“Shko, mos e lër këngën. Ti je e lindur për të kënduar; nuk bëhesh këngëtare tani,” i thanë fëmijët.
Dhe leonora u rikthye aty ku kishte qenë dikur: te kënga, te skena, te publiku.
Dhe publiku e priti.
Intervistë në RTSH Korça
Në çdo vend ku ka kënduar, zëri i saj është mirëpritur. Njerëzit kërkojnë gjithnjë e më shumë këngë prej saj, sepse zëri i Leonorës nuk është vetëm një zë që dëgjohet. Është një zë që të merr me vete.
Sot, pas kaq shumë vitesh, Leonora Gjoni e sheh këngën jo thjesht si një pasion të rinisë, por si një pjesë të pandarë të jetës së saj.
Sepse disa njerëz këngën e mësojnë. Të tjerë e këndojnë. Por ka edhe nga ata që lindin me të.
Leonora është njëra prej tyre.
——————————-
Përgatiti:
#Admin.#Orakujt…#